Sorduklarında bir gün hâlim,
Derim ki iyiyim yok bir ihtiyacım.
Elbet bir gün feraha çıkarım,
Sarsa da gönlümü ğumum.
Arkadaşım kedim ve şu mum,
Kitaplarım ise Enis-i Ruhum.
Gençlik çağını ilim için harcayan kimse yaşlılığında da ektiğini biçer. Yaptığı tasnif ve eserlerden zevk duyar. Kişi kendisini hedefe ulaştıracak öğrenme hazzının ve ulaştığı ilmî lezzetlerin yanında bedenî lezzetlerden kaybettiği hiçbir şeyi görmez. Kim bilir belki de ilim uğruna yapılanlar, işin sonunda elde edilenlerden daha hoştur.