-İnsanlar cennete gittiklerinde aynı mı görünürler?
+Bilmiyorum.Sanmıyorum.
-O zaman birbirlerini nasıl tanıyorlar?
+Bilemiyorum, tatlım.Sadece hissediyorlardır.Sevmek için gözlerine ihtiyacın yok, değil mi?Sadece içinde hissedersin.Cennette de öyle.Sevdiğini hissedersin ve kimse sevdiklerini unutmaz.
...Hiçbir deneyimin boşa olmadığını sonunda anlamaya başlıyordum.Başımıza gelen her şeyin bir sebebi vardı, biz onun görünür önemini fark etsek de edemesek de bu böyleydi.Hayatımızdaki her şey nihayetinde bizi bir yere sürüklüyordu.