..fakat bir hastalığın teşhisin konmasından çok önce başlaması gibi, bir insanın kaderi de aynı şekilde, olaylar belirginleşip görülür hale gelmeden önce işlemeye başlar.
Ruhları artık sıkı sıkıya birbirine karışmış olmasına rağmen, saçının bir pırıltısını bile göremeden, rüzgara karışıp giden bir sözcüğünü olsun duyamadan, ona hem bu kadar uzak hem bu kadar yakın olmak katlanılmaz bir acı veriyor.
..belki de insan, başkalarının canıyla beslenen yırtıcı bir hayvan gibi gaddar, hırslı ve sinsi davranırsa hayat iyi ve güven doluydu, sevecen ve temkinliydi.
İçinde yaşadığı dünyayı, binlerce gizli işkence aletiyle dolu ve ışığın girmesini engelleyen körleştirici aynaların gizlendiği büyük ve karanlık bir hapishane gibi görüyordu.