Rabia
@Namzu
Kendi halinde bir okuyucu..
Son zamanlarda kapağı ve ismiyle dikkatimi çeken bir eseri okumak oldukça keyifliydi. Dilinin anlaşılır olması ancak cümlelerin derin anlamlar ifade etmesi bana Halil Cibranın tarzını anımsattı.
Kitaba başlamadan önce isminden yola çıkarak psikolojik sorunu olan bir kişinin hikayesini okuyacağımı düşünmüştüm. Kısmen haklı olduğumu gördüm. Tuvalet bekçisi bilge yaşlı bir kadın ve onun sözlerine kapılan bir iş insanı. Kitap genelde bu iki kişi arasındaki diyalogla devam ediyor. Neredeyse her cümlede öğüt niteliği taşıması biraz düşünmeye sevk ediyor.
Genel itibariyle beğendim diyebilirim. Yazarın diğer eserlerini merak ediyorum.
Reklam
İnsan olduğumuzu nasıl anlarız? Duygularımızın varlığı yeterli midir yoksa bu hisleri anlatabilmek, karşı tarafa gösterebilmek gerekmez mi?
Yazarın kitaplarını genel olarak sevmişimdir. Duyguları anlatış şekli, dilinin akıcı olması beni kendine bağlamıştır. Ruh halini en güzel şekilde yansıtan başarılı yazarlardan birisi. Kendi iç dünyasındaki karmaşa tüm eserlerinde kendini gösteriyor. Öyle yerlere dokunuyor ki bir anda karakterlerle aynı üzüntüyü, kederi, şaşkınlığı yaşayabiliyorsunuz.
Bu eserinde birden fazla hikaye bizi karşılıyor. Tüm hikâyelerde ortak bir noktaya temas ediyor. Acı.. Kitabı bitirdiğimde içimde kalan tek duygu üzüntü oldu. Birçok duyguyu yaşıyorsunuz evet ama sizin kitabı okurken ki ruh haliniz neyse tam olarak o noktada kalıyorsunuz. Genel olarak beğendim diyebilirim.
Bir aşktan fazlası..
Yarım kalan bir aşk hikayesi ve bu aşka yıllar sonra tanıklık eden bir kadın..
Öncelikle şunu ifade etmeliyim ki yazarın dilini, anlatım biçimini ve olayları bir kadın ağzından anlatmasını çok beğendim. Bir erkek olarak kadın gibi düşünebilmek ve okura yansıtmak kolay olmasa gerek.
Zaman zaman tarihe tanıklık etmek, üstünden çok uzun yıllar geçmiş tarihe gömülmüş olayları okumak keyifliydi. İnsan bu eseri okurken kendini ve toplumu sorguluyor.
Çevremizde olan biteni yaşarken anlamıyoruz ama dönüp arkamıza baktığımızda ancak fark ediyoruz. Geçmiş, sadece tozlu raflarda saklı kalmış bir kitap olmamalı. Onu okumalı, hayatımıza katmalıyız. Bilmeli ve geleceğimizi şekillendirmede yanı başımızda taşımalıyız.
Eserin konusuna gelecek olursak; yazar Maya adlı dul bir kadının karşısına çıkan yaşlı bir profesör tarafından dönüşümünü bizlere aktarmış. Hayatı boyunca sert ve dik başlı olan bir kadının, insanları anlaması ve daha hoşgörülü bakması ile kişinin karşılaştığı ve öğrendiği şeyler neticesinde nasıl değişim gösterdiğini anlamamızı sağlıyor.
Yazarın bu eserini tanımak diğer eserlerine olan merakımı artırdı diyebilirim. Sahip olduğu bilgileri aktarmada başarılı ve gözlem gücü yüksek bir kişinin farklı eserlerini de en kısa zamanda okumak için can atıyorum. Kesinlikle tavsiye ederim.
Günümüzde popüler olan kitaplardan birisi. Bu nedenle de dikkatimi çekti. Kitaba başladığımda nasıl biteceğini çok düşündüm. Zira betimlemeler oldukça yoğun geldi. Olayları anlamaya çalışırken kafa karışıklığı yaşadığımı söyleyebilirim. Kitabın ortalarına geldiğimde devamını sabırsızlıkla beklerken buldum kendimi. Eğer öncesinde bir kaybınız olmuşsa ölüm sahnesi sizi çok etkileyecektir.
Kitap ne kadar küçük bir çocuğa yönelik (Hamnet) yazılmışsa da Agnes karakterinin (Hamnetin annesi) tutumu, davranışları, kişiliği daha çok öne çıkmış. Eserde Hamnetin ölümünden çok bir annenin evlat kaybını yüreğimde hissettim. Yazar karakterin ruh halini başarılı şekilde aktarmış. Anne acı çekerken baba nerede diyecek olursak da, ilk etapta acıyı istenilen şekilde yaşamadığını düşündüm. Eşini bırakıp tiyatroya dönmesini beklemiyordum. Son sahnede babanın çocuğu için bastırılmış duygularını görmek içimi ferahlattı diyebilirim.
Sonuç olarak okuduğum için mutlu olduğum bir kitaptı. Tavsiye ediyorum.
Bir dehanın tehlikeli planları..
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki tarih kitaplarına karşı hep bir ön yargım olmuştu. Tarih genelde savaşlar antlaşmalar üzerine olduğu için bana sıkıcı gelmiştir. Ancak anladım ki olayları duygularıyla hissettirerek anlatan bir yazarla henüz tanışmamışım. Bu eser tarih derslerinde gördüğümüz bir olayı film tadında bizlere aktarmasıyla adete beni içine çekti. Uzun bir kitap olmasına rağmen elimden bırakamadım.
Olaylar Hasan İbn-i Sabbahın Selçuklu Devletini yıkma düşüncesiyle başlıyor. Yavaş yavaş genç ve taze zihinleri kendini peygamber olduğuna inandırıyor ve onları sahte cennet vaadiyle birer ölüm makinesine (fedai) dönüştürüyor. Bu sayede Selçuklu Devletini yıkıma sürüklüyor.
Okudukça şunu fark ediyoruz; bir kişinin bilinci ne kadar düşükse farklı inançlara bağlanma eğilimi daha fazla oluyor. Kendimizi aklın ve mantığın yolunda geliştirmezsek herhangi birinin peşinden kolayca savrulabiliriz. Karşımıza çıkan bu kişi bizi rahatlıkla manipüle edebilir. Dolayısıyla bize gelen her bilgiyi kabul etmeden önce sorgulamak ve eleştirmek doğru şekilde hareket etmemizi sağlayacaktır.
Sonuç olarak iyi ki okumuşum dediğim kitaplar arasına girdi. Tavsiye ediyorum.
Reklam