Sev seni seveni Hak ile yeksan ise
Sevme seni sevmeyeni Mısır'a sultan ise...
Reklam
Canlı değil ama hiçbir şekilde ölü de sayılmaz. Arada bir yerde durur; nefes almaz ama nefessiz de kalmaz. Kalbinin atışı hiç duyulmaz fakat bir yanında bir titreşim saklar. Hiçbir yere asla ait değildir, yine de her şeyin içindedir. Belki bana hiç dokunamazsın ama yokluğunu elinle koymuş gibi hissedersin. Zaman onu geçemez, çünkü o zamanın dışında bir yerde yaşar. Hatırladıkça dirilir, unuttukça küle döner. Bir ses beklersin ondan, bir işaret… Ama o yalnızca izler. Kendi karanlığında bir kıvılcım taşır; sen görmedikçe yanmaz, çok yaklaştığında ise seni de içine çekebilir. Belki bir anının tortusu, belki de söylemediğin bir söz kadar yarım… Ama şunu
bil: Bazı şeyler ölmez; sadece yaşamayı bırakır.
İnsanın her şeyi çok isteyip hiçbir şeye gücü yetmediği günler vardır. Ne kadar çabalasa da bir duvar gibi karşısında duran hayat, onu geri iter. Güzellikler aklında bir anı gibi kalır, umutlar kalbinin en derin köşesine sığınır. Bir şeyleri değiştirmek ister ama elleri bağlıdır; çünkü hayat bazen öğretmek için durdurur. O anlarda insan, sabrın ne olduğunu, beklemenin nasıl bir direniş olduğunu öğrenir. Herkes seni güçlü sanır ama içinde fırtınalar kopar. Kimse duygularının ağırlığını bilmez, çünkü görünmeyen yaralar en derin olanlardır. İşte o zaman anlarsın, büyümek çoğu zaman kaybetmekle başlar. Sabır, insanın en zor öğrendiği dildir; içinde konuşmayı, yıkılmadan ayakta kalmayı öğretir. Ve bir gün, o durduğun yerden yeniden yürümeye başladığında, aslında hiçbir şey kaybetmediğini fark edersin —sadece olman gereken insanı bulmuşsundur.