İnsan, bizim Evren dediğimiz bir bütünün parçasıdır; zamanın ve mekanın sınırlı bir parçası. İnsan kendini, düşüncelerini ve hislerini, bütünün kalanından ayrı bir şey olarak deneyimler... bilincinin bir tür optik yanılsamasıdır bu. Bu yanılsama bizim için bir tür hapishanedir... Bizim görevimiz, bütün canlı varlıkları ve doğayı tüm güzelliği içinde kucaklamak üzere şefkat çemberimizi olabildiğince genişleterek, bu hapishaneden kurtulmaktır.
-ALBERT EINSTEIN
Çatışmalar hep bir konuyla ilgili başlar: fikir ayrılığı, farklı argümanlar. Zamanla çatışma savaşa dönüşür, artık konunun bir önemi kalmaz çünkü geriye tek bir şey kalmıştır: İki tarafın da birbirine karşı duyduğu nefret.