Arzu
@Narkusuu
Toplumun hastalığı çok basittir: Yaşamdan ve kendilerinden bihaber olmaları.
İnsanın parası varsa çalışmak zorunda kalmaz. Böylece zamanı satın alır. Bu kalan zamanda da kendini mutlu edebilecek şeyleri yapar. Yani para, mutluluğu satın alır."
Yaşam, korkmamak ile değil korkularının farkına olmakla daha anlamlıdır.
Hissetmediğimiz duyguları taklit etmek ikinci el hayatlar yaşamaktır. Sahiplerinin sesini taklit eden papağanlar gibi geçmemeli ömür. Bağımsız, yaratıcı, yenilikçi ve sevgi dolu bir ruhla yola devam etmeli. Sahipsiz bir şekilde.
Ödünç alınmış yaşamlardan olmasın seninki. Kimseyi taklit etme. O zaman ikinci el olursun. Evrende varoluş sebebin bu olamaz. Başkalarının fikirleri, hayatları, tutkuları ile var olmak olamaz. O zaman sadece sözde bir varlık olursun. Özgün ol. Yalnız kalmak pahasına dene bunu. Gerekirse ıssız yerlerde, kendi kendine yoldaş ol ama dene.
Hayattaki en zor durumlardan biri kalabalığa ayak uydurmak, yani normal olmak ile kendin olmak arasındaki dengeyi tutturmaktır. Herkes onun gibi ol ister. Tek kalıptan çıkmış insanlar yığınına döner dünya o zaman. Aynı şeye gülünsün, aynı kutsala inanılsın istenir. Düşüncede aynılık kadar ahlakta da aynılık aranır. Yaşam boyu özgün olmaya izin yoktur. Özgünlük sınıftaki o en haşarı öğrencidir, hiçbir öğretmen haz almaz ondan.