”İnsan bir şey bekliyordu,sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu.İnsan tekrar tekrar bekliyordu.Hiçbir şey olmuyordu.İnsan bekliyor bekliyor bekliyordu,düşünüyor ,düşünüyordu ,şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu.Hiçbir şey olmuyordu .İnsan yalnız kalıyordu.Yalnız.Yalnız.”
” Bize hiçbir şey yapmadılar sadece bizi en mutlak anlamda ki hiçliğin içerisine yerleştirdiler,çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerindeki hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.