Bu bitmez tükenmez Pazarlar’da ‘var olma acısı’ kendini tümüyle gösterir. Bazen bir şey içinde kendimizi unutmayı başarırız; ama dünya içinde kendimizi nasıl unutabiliriz? Bu olanaksızlık o acının tanımıdır. Bu acının yakaladığı kimse hiçbir zaman iyileşmeyecektir, evren tamamıyla değişse bile. Değişmesi gereken yüreğidir, oysa yürek değişmez; onun gözünde, ‘var olma’nın da tek bir anlamı vardır: Acısına gömülmek - gündelik bir Nirvana’ya varma talimi onu gerçeksizliğin algısına yüceltene dek…
ikimiz otobüsle uzak bir şehre gidiyormuşuz
buzdan birer kılıç kavaklar yola çakılmış
kargalar patırtı kıyamet ansızın fırladılar
besbelli birazdan ‘çay molası’ verilecek
camlar buğulandı
sabah oluyor
omuzumda uyuyorsunuz