İnsanlar ayrı ayrı yollara dağılırlardı.Kiminin tuttuğu yol insana bu Cevdet gibi muvaffakiyete götürür. Kimininkini de benim vardığım şahika‘ya(doruk) çıkarırdı.Bu bir talih tesadüf meselesiydi.Niçinini, nasılını sormak beyhudeydi.
Komutanları,”Evvela ben önden gideceğim, siz, ben kırbacımla işaret verdiğim zaman hep birlikte ileri atılırsınız.Size ben Taarruz emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum.Bizlere emanet edilmiş namus vazifesini yerine getirmek için, bir adım geri çekilmek yoktur,” demişti.