Patlamanın ve havaya uçan sıkı toprağın etkisiyle fena sarsıldım. Sırt çantam düşüşün etkisini azaltmaya pek yaramamıştı. Neyse ki ok kılıfım dirseğimin kıvrımına takılarak hem kendini hem de beni koruyordu...
Döşeme tahtalarını yalayan soğuk bir rüzgarla birlikte titreyerek gri, yün hırkama sıkıca sarındım. Onun da sadece bir düğmesi kalmıştı.Tanesi 5 sente yenilerini alıp dikmeyi düşünmek saçma olurdu.Hem zaten bahar gelmişti. Yoksa gelmemiş miydi?..