Ayfer Tunç’un Şebnem’iyle tanıştıktan sonra bazı karakterler diğerlerinin önüne geçiyor. Kapak Kızı’nı okurken merak ettiğim, uzaktan baktığım o kadın; Yeşil Peri Gecesi’nde bütün ağırlığıyla karşıma çıktı. Ve açıkçası beni oldukça sarstı.
Kapak Kızı daha sakin ilerleyen, karakterleri uzaktan izleten bir kitaptı. Ama Yeşil Peri Gecesi’nde işler değişiyor. Hikâye derinleştikçe ortaya çıkan travmalar, insanların birbirine ve kendine verdiği zararlar, karakterlerin iç dünyası gerçekten kolay taşınacak şeyler değil. Buna rağmen kitap kendini durmadan okutuyor.
Ayfer Tunç’un dili zaten başlı başına güçlü ama bu kitapta o kalem bambaşka bir yere çıkıyor. Şebnem ise uzun süre akıldan çıkmayacak karakterlerden biri oldu benim için.
Bu seriyi kesinlikle öneririm. Şimdi sıra Osman’da.