Nazann
@NazendeH
3 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Sen gelince o bekleyiş dokunsan çatırdayacak, göz ucuyla baksan dökülecek bir ağaç gövdesine dönüştü. Kurudu. Yok oldu. O bekleyişin yerine sen geldin. Bir nihayetin çiçeklenişi gibi filizlendin orada, serpildin, bütün hasretleri kendinde erittin, teninle birleştiler, bir parçan hâline geldiler ve o muradı bir huzura çevirdiler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kalbimi söküp bir kenarda beklettiğim anlar da oluyordu. Çünkü kalbim, aklıma mantığıma sığdıramadıklarımı zorla zihnime tıkıştırmaya çalışıyor, orayı çekiştire çekiştire büyütüyor, kuşatıyor, yakıyor, yıkıyor, beni en çetin savaşın ortasında bırakıp kayıplara karışıyordu.
İnsan bir kere eksilmeyegörsün hayatı hep bir parçası yitik yapboz gibi yaşıyordu artık ve ölümü bu tamamlanma telaşının elinden oluyordu.
İşimi eve de götürürüm ben. Acımı da, umudumu da, yazgımı da… Eve döndüğümde olmayan şeylerin ağırlığıyla kamburlaşmış vücuduma bakarım aynada. Hayal kırıklıklarının üşüştüğü
suratıma, yerçekimine direnemeyen yanaklarıma, yüzümden intihar eden tebessümlere, kızarmış gözlerime, aynı duran ve değişmeyen her şeye…
Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.
