Medeniyetin bu karmaşıklığının en başta istediği şey, kendini kontrol edebilme yetisiydi: Bu yeti, rüzgârda uçuşan bir örümcek ağı gibi narin ama çelik kadar katı olmalıydı
Bugüne kadar milyonlarca insan pes etti. Öfkelenmiyorlar, ağlamıyorlar, hiçbir şey yapmıyorlar. Yalnızca zamanın geçmesini bekliyorlar. Tepki gösterme becerilerini yitirmiş onlar.
Sense üzgünsün. Bu da senin ruhunun hala canlı olduğunu kanıtlar.