TN
@Nazlcntprk
14 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Spoiler
Okuduğum 4. Mihail Bulgakov kitabı ve bir kez daha hayal kırıklığına uğramadım. Bu kitaptan sonra daha fazla Bulgakov eserlerine sahip olmam gerektiğine kanaat getirdim.
Kitap çoğu rus edebiyatında gördüğümüz iç karartıcı soğuk havalar ve zorlu koşullarda geçiyor ama tasvirler gerçekten akılda canlandırması kolay. Ölümcül Yumurtalar ve Köpek Kalbi'nde olduğu gibi bu kitabımızda da bir doktor söz konusu. Mihail'in mesleği düşünülürse o kadar da sıradışı bir durum değil. Bu doktor köy koşulları altında bazı tecrübeler kazanıyor. Ama bundan önce Doktor'un iç dünyasını okurken onun yaşadığı o tecrübesizliğin verdiği endişe açıkça anlaşılabiliyor. Ama yine de araştırmalar yapıp zorlu şartlara rağmen kendini geliştirebildi.
Sonralarında köyden ayrılıp yakınlardaki bir şehire taşındığında köyde kalan ebelerin ve sağlık görevlisinin her ne kadar adlarını dahi hatırlamasam da eksikliğini hissettim dolayısıyla kitabın önceki bölümlerini özledim. Bana kalırsa köy hastanesindeki kadro gayet iyiydi, doktorumuz şehre varamadan kitap bitseydi şahsen benim için daha tatmin edici olurdu.
Doktor şehire taşındıktan sonra birden bire eskiden onun bulunduğu köy hastenesinden bir mektup geliyor. Eski arkadaşı ondan sonra o hasteneye atanmış ve esas karekterden ağır hastalığını tedavi etmesi için yardım istiyor ama daha sonra vazgeçip kendini öldürecek. Devamında rahmetlinin doktora bıraktığı günlüğünü okuyacağız. Sayfalarca aniden kitaba giriş yapan bu karakterin adım adım nasıl uyuşturucu bağımlısı olduğunu görüyoruz. Daha sonrasında ise ana doktorumuzun bir meslektaşının nasıl oldu da Ukrayna'da iken birini öldürdüğünü okuyoruz ve kitap onun bakış açısıyla sonlanıyor. Oysa ki ben ana karakteri daha fazla ve tekrar ön planda görmek istiyordum!
Bu iki alakasız son dakika
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitaptan önce Franz Kafka'nın Dava'sını okumuştum. Kitabın ilk sayfasında Dava'daki gibi ana karakterin yine K. olduğunu görünce gerçekten şaşırmıştım. Dava'daki K. nın sonu pek iyi değildi çünkü. Yazarın bu kitabı bitirebilme şansı olsaydı belki bu K. nın da kafasını koparttırırdı. Ana karakterleri dışında bu iki kitap çok fazla benzerlik göstermektedir.
Belirsizliklerle dolu bir yönetim söz konusu. Ana karakterde bizim gibi bu yönetime aşina değil ancak bir şekilde ilerlermesi gerekiyor. Yazar bu kitabına da tüm bu belirsizlik ve çıkmazlara uygun olarak kasvetli bir hava eklemiş. Bu yüzden beni pek keyiflendiren bir kitap değildi. Gelişmekte olan sözde olaylar okuyucuda merak unsuru oluşturmuyor ve kitabın sonunda K. nın çabalarının pek bir işe yaramayışı pek şaşırtıcı olmuyor. Kitabın sonlarına doğru yan karakterlerin biraz daha ön plana çıkmaya başlayışı kitabın başka bir yazar tarafından devam ettirilmesiyle ilişkilendirilebilir.
Pek benlik bir kitap olmasa da farklı tür romanlar da deneyimlemek isteyenlere tavsiye edebilirim yalnızca.
Kitabın incelemesini yapan diğer okurlar gibi öykünün kısa olmasını dile getirmeliyim. Uzun kitapları daha fazla severim. Karakterlerle aramda bir bağ oluşmuş olur ve etkisinden çıkmam zorlaşır. Ancak bunun gibi bir kitaba her ne kadar konusunu ve çizimlerini beğenmiş olsam da pek bağlanamadım. Yine de bunun gibi arada sırada okunması zor olmayan kaliteli içerikli kitaplara da ihtiyacım var.
Ben Kirke'den sonra okuduğum ikinci Madeline Miller kitabı. Okurken aynı yazarın elinden çıktığını o kadar net hissettim ki. Bir yandan da sanki sözcükler Kirke'nin ağzından çıkıyor gibi hissediyordum demek ki yazar karakterlerine kendinden birşeyler katmış. Yazarın diğer bir kitabı olan "Akhilleus'un Şarkısı"nı okumak için sabırsızlanıyorum!
Daha hafif kitap sevenler ve görsellik deneyimlemek isteyenler için tavsiye ederim ancak kendinize birşeyler katmasını beklememelisiniz; iyi tarafından bakacak olursak ise mitoloji bilginiz artmış veya yeni bir bakış açısı kazanmış olursunuz.
Çok severek okuduğum bu kitap mitolojiyi daha iyi anlamama neden oldu. Bazenleri tanrılar arasında kılık değiştirmişim de onları gözlemliyormuşum gibi hissediyordum. Sonsuzluk kavramını da zihnimde daha da somutlaştırabildiğime inanıyorum. Onlar için insanlar ne de kısa ömürlüydü. Bunun sadece bu tanrılara kıyasla böyle olmadığını fark ettim.
Kirke hikaye boyunca beni kişiliğiyle etkilemeyi başardı. Cezalandırılmak için gönderildiği adada kendini tanıdı ve güçlü bir cadı oldu. Oğlu için birçok tanrı ve tanrıçaya meydan okudu. Zamanında ona pek de iyi davranmayan kız kardeşine bile, kardeşinden bir beklentisi olmamasına rağmen, yardım eli uzatmıştı. Oğlunun babası öldükten sonra karısına ve çocuğuna adasında kalmaları için izin vermişti.
Oğlunun üvey kardeşi Telemakhos birçok davranışıyla hikayenin en sevdiğim karakterlerinden olmayı başardı. Diğer bir favorim ise sebepsizce haberleşme ve kurnazlık tanrısı Hermes. Birde Kirke'nin küçükken yakın olduğu kardeşi Aietes var. Kitabın başlarında zekası ve Kirke'ye olan davranış şekliyle hayranlığımı kazanmış olsa da zaman geçtikçe pek de sevilesi bir karakter olmadı benim için. Ancak gençliklerindeki dostluklarını sanırım bir üç yüz sayfa daha okuyabilirdim.
Bu kitap bende daha fazla mitoloji ve Madeline Miller kitabı okuma isteği uyandırdı. Bu tarz kitapları sevenler için kesinlikle tavsiye edebilirim.
spoiler uyarısı
Kitap, ana karakter Nora'nın hayatında yaşamış olduğu bir takım kötü olaylar üzerine intihar etmesi ve gözlerini duvarları ve rafları sonsuza uzanan bir kütüphanede açmasıyla başlıyor.
Kütüphane görevlisi lisede de yine bir kütüphanede görüşüp beraber santranç oynadıkları Bayan Elm ona kütüphane, kütüphanenin amacı, yaşam ve ölüm arasında bir yer oluşu gibi bazı konularda rehberlik etmektedir.
Kütüphanede sonsuz sayıda hayata açılan sonsuz sayıda kitap vardır. Bu kitapların her biri yapılmış olan pişmanlıkların yapılmamış olduğu farklı hayatlara açılan kapılardır. Amaç mutlu olduğu bir hayat bulabilmektir. Bulabildiği taktirde o hayatta yaşamına devam edecek, kütüphane ve kök yaşamı hakkında hatırladıkları zamanla zihnini terk edecektir.
Nora bu kitaplardaki hayatları denemeye, yaşamaya başlar. Bazen başarılı bazen başarısız bazen zengin bazen fakir ve daha nice yaşamlar denemektedir ancak yaşamlar ne kadar farklı olursa olsun bir şekilde sonunda Nora kendini kütüphanede bulmaktadır. Zamanla pişman olunan şeylerin yapılmamış olması durumunda çok daha kötü sonuçları olduğunu gözlemleriz.
Nora, sonunun kütüphanede bittiği türlü türlü hayatlar dener ve sonunda benim de Nora için en iyisi olarak nitelendirdiğim bir hayata başlar. Mutlu bir evliliği, tatlı bir kızı ve iyi bir maddi durumu vardır. Sevdiği işi yapmaktadır. Ancak bu hayatın sonu da kütüphanedir. Bu sefer kütüphane yanmakta ve yıkılmaktadır. Çoğu kitap şimdiden kül olmuş durumda. Bayan Elm eline bir kalem verir, bu sefer ki hayatı onun yazacağını söyler. Nora kök yaşamına döner, anlaşılan intihar başarıya ulaşamamıştır. Hastaneye kaldırılır, sağlığına kavuşur, hayatının öneminin ve yapabileceklerinin, potansiyelinin farkına varır.
Okumaktan keyif aldım. Zaman zaman kitaptaki karakterle
