İnsan sevince bazı şeyleri olduğundan daha güzel hatırlayabiliyor.
Zaten insanın tek sermayesi değil mi yalnızlık
İnsan alışmalı yaşadığı yere. Veyahut gitmeli alışabileceği yerlere...
İnsan sevince, sevdiğinin eşiğine yıkılır da susarmış.
Anneler, belki de meleklerin nasıl güzel olduklarını anlamamız için dünyadalar.