Sizin hiç babanız öldü mü Benim bir kere öldü, kör oldum, yıkadılar, aldılar götürdüler Babamdan ummazdım bunu, kör oldum...
Minicik çocuk ellerimi avucunun içine hapsettiğinde yüreğim yüreğinde eriyordu babacığım. Parmaklarım büyüdü diye mi tutmuyorsun artık ellerimi? Keşke hep küçük kalsalardı...
Nereden bilebilirdim, ölümün kuytulara sinip pusu kurduğunu, hepimizden rol çalıp aceleyle, pür telaş, başrol koltuğuna kuruluvereceğini...