Həyat deyilən şey dağa bənzəyir. Gözümüzü dağın zirvəsinə zilləyib yuxarı qalxdıqca özümüzü xoşbəxt hesab edirik. Elə ki gəlib zirvəyə çatırıq, baxıb görürük ki, daha qalxmağa yer yoxdur. İndi aşağı enmək lazımdır-aşağıda isə bizi ölüm gözləyir. Yuxarı ağır-ağır qalxırıq, aşağı isə sürətlə düşürük. Sizin yaşınızda hamı özünü xoşbəxt sanır, hamı şənlənir, hamı elə hesab edir ki, əsl xoşbəxtlik hələ qabaqdadır. Ürəyimiz bitib-tükənməz arzularla, ümidlərlə dolu olur, halbuki onların çoxu heç vaxt reallaşmır. Mən yaşda olan adam isə artıq ölümdən başqa heç nə gözləmir.