Nazlı
@Nazse
|dayanılmaz olan yaşam değildi,
insanlardı.
Hemşire
Muğla
13 Mayıs
29 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Yaşıyorum, dedi delikanlıya, aysız ve kamp ateşsiz bir gece, hurma yerken. Ve bir şey yerken yemekten başka bir şey düşünmem. Yürüdüğüm zaman yürüyeceğim, hepsi bu. Savaşmak zorunda kalırsam ölüm şu gün ya da bugün gelmiş vız gelir tırıs gider. Çünkü ben ne geçmişte ne gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir. Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen, mutlu bir insan olursun.
-peki dünyanın en büyük yalanı ne? diye sordu delikanlı, şaşkınlık içinde.
-ne mi? hayatımızın belli bir anında, yaşamımızın denetimini elimizden kaçırırız ve bunun sonucu olarak hayatımızın denetimi yazgının eline geçer. dünyanın en büyük yalanı budur.
Üzüntünün içerisinde ne tuz, ne şeker ne ayakkabı ne de yastık vardır. Her ne kadar üzüntüyü ortadan kaldırma yöntemleri farklı olsa da bu dört insanın üzüntüsü aynıdır. Dilenme çanağını kaybetmiş bir dilenci eğer dilenme çanağını yeniden bulursa mutlu olacaktır ancak krallığını kaybetmiş bir kral dilenme çanağı eline geçince mutlu olmayacaktır.
