Tüm insanlar aynıdır:Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır,gülümserler ama kaybetme sıradı onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.
Önce kalbim ufak bir kıvılcımla tutuştu,
Bir yığın saman gibi şöyle parladım gitti...
Fakat şimdi saçlarım beyaz,yüzüm buruştu;
Daha yirmi yaşında ihtiyarladım gitti!..