Reklam
Vakıa, içindeki sefaleti beraberinde taşıdıktan sonra her yer birdi.
Kendimizi sevmiyoruz, kafamız bir yığın mukayeselerle dolu.
Bir takım mekteplerimiz var, birçok şeyler öğretiyoruz fakat hep eksik olan bir memur kadrosunu doldurmak için çalışıyoruz. Bu kadro dolduğu gün ne yapacağız? Çocuklarımızı muayyen yaşlara kadar okutmayı âdet edindik, bu çok güzel bir şey fakat günün birinde bu mektepler sadece işsiz adam çıkaracak,bir yığın yarı münevver hayatı kaplayacak, o zaman ne olacak? Kriz...
Demek böyleydi, bir insan yirmi dört saatte değişebilir, iki kişiye, iki zavallıya birden düşman olabilirdi. Sevilmeyen bir kiracı, hiç istenmeyen bir misafir gibi iki kişi hayatınıza taşınabilirler. Ordan sade mevcudiyetleriyle, sade güneş altında nefes almaları, gezinmeleri, duygu ve düşünce benzerlerini anlatırken aynı kelimeleri kullanmalarıyla sizi zehirleyebilirdi.
Reklam