Ah, müjde hep yanıltıcıydı; ona inanan sersemdi.
Sabah uyanır uyanmaz ilk iş Yapı Kredi Yayınları'nın kitapçı dükkanının kapısına dayandım. Açılmamıştı daha. Kıbrıs Şehitleri Caddesi'nde gezindim, bir çorbacıya girdim, kelle paça istedim, geldi, birkaç kaşık aldım, midem bulandı, bıraktım, çıktım, acayip bir ağlama isteği vardı içimde, kendimi tuttum, nihayet kitapçı açıldı, içeri daldım, " Özel Hayatın Tarihi"ni istiyorum, beş cildin beşini de, dedim. Adam kibarca baskısının kalmadığını söyledi, çok üzgündü. Ağlamaya başladım, adam şaşkın şaşkın yüzüme bakıyordu. Boğuk bir sesle bağırdım: Allah belanızı versin, banka dediğin kitap mı basar lan zaten!
... çünkü yüreklerde umutsuzluk ve sıkıntıya yer bırakmamak lazımdı.
