Necmettin Savur
@Necmettin_Savur
Her yazın ihtişamı
Bir kış kasveti ile son bulur.
Mutlu bir yaşam öyküsü düşünün
Bir mezarda son bulur.”
Lisans
İstanbul
Van, 1 Ocak
547 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
_
Uygulamanın büyük bir bölümü rahatsızlardan oluşuyor sanırım;
✰ Takip isteğine karşılık alınca takipten çıkan gerizekalılar,
✰ "Birdaha böyle kitaplar okursan takipten çıkarım." cı aptallar,
✰ Karda, kışta, yağmurda, açlıkta...
"Kitap okurum." cu fantezi ahmakları,
✰ Onlarca kitap okumasına rağmen kelime yazımlarından bihaber dalkavuklar,
✰ Dünya harpleri yaşamışçasına, obası kılıçtan geçirilmişçesine dünyası başına yıkılmış umutsuzlar,
✰ "İnsan sarrafıyım." kafasıyla sarrafın dahi ne olduğunu bilmeyen tahlil budalası ruh hastaları,
✰ Halife'den onay almış gibi, sürekli yalan-yanlış vaazlar veren amaçsızlar,
✰ Yıl üç yüz altmış beş gün dua isteyen dilenciler,
✰ "Fotoğraf, fotoğraf, fotoğraf..."diye kafayı sıyırmış enayi dümbelekleri,
En önemlisi de
=> Evrimini tamamlayacakken direkten dönen salaklar;
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sanki yaprak dökümünü gördüm rüyamda,
Karanlık gölleri, uçsuz bucaksız ormanları,
Hüzünlü sözcüklerin yankılanması çalındı kulağıma -
Fakat çözemedim anlamını.
Sanki yıldız dökümünü gördüm rüyamda,
Solgun gözlerin ağlayışındaki yalvarışı,
Bir gülümsemenin yankılanması çalındı kulağıma -
Fakat çözemedim anlamını.
Yaprak dökümü, yıldız dökümü olurcasına,
Gidip geldiğimi gördüm , sonrasızdı,
Bir rüyanın ölümsüz yankılanması çalındı kulağıma -
Fakat çözemedim anlamını.
Ruhumun içindeki karanlık aynada
Hiç görülmemiş denizlerin,
Terk edilmiş, trajik ülkelerin imgeleri var,
Maviliklerde, bilinmezde dağılmakta.
Kanlı erguvan gökler doğurdu ruhum ,
Yağmur gibi yağan, dev güneşlerin yangınında,
Ve tuhaf bir biçimde canlı, ışıklı bahçelerle doldum,
Bulanık, öldürücü hazların buharı yükseliyordu havaya.
Dünyada hiçbir şeyden zevk almıyorum. Bütün bu tatsız günler içinde yalnız seni arıyorum.
Bir müddet de sessizliğine tahammül edeyim. Bu bir türlü düzelmeyen bedbin hava, biliyorum, seni artık bıktırdı. Ama ne yapayım. Değişemiyorum. Bu zayıf irade ile hayattan zevk alabilmek ancak mucizelerle kabil olacak. Ben asker iken bir mektup yazmıştın. Orada "Mucizeler beklemeye hakkımız yok mu?" diyordun.
Zaten kala kala bir o hakkımız kaldı galiba. Bu üzüntülerden yorulur da belki günün birinde isyan eder, böyle bir mucizeyi kolaylaştırabiliriz.
