Onların körlüğü bulaşıcıydı. Hem de öyle kapkaranlık bir boşluk içinde salınmak gibi bir körlük değil bu. Süt gibi beyaz bir ışık altında yaşanan bir körlük. Onların körlüğü her şeyi bilmelerinden, dünyaya bakışlarındaki şaşırma hissinin yokluğundan, sağır eden bir alışkanlık duygusundan, ne istediğini bilememekten hatta ne aradığını... O yüzden bakıyor ama görmüyorlardı ve bu habis körlük yüzünden alkan içindeydi tüm insanlık. Hallerinin trajedisine aldırmadan durmadan, biteviye çoğalıp duruyorlardı, kendileri yetmiyor gibi bi de ufak kopyalarına bulaştırıyorlardı bu körlüğü... Anlayacağınız, Portekiz 'in üretken kalemi Saramago usta, olmuş olan, olmakta olan ve önlem almazsak da olacak olanın kitabını yazmış.. Okuyun, şiddetle değil körlükle tavsiye ederim...