NEDİM AK
@NedimmAk
Bir yolculuktur hayat bilinmeyene
İnsanın kendini bilmesi, tanıması üzerine yazılan kıssalar söz konusu olduğunda hemen ortaya müşterek bir mesele çıkar: Yola çıkmak, Yolculuk gibi... Buddha henüz genç, varsıl bir prens iken babasının servetini ve saray hayatını bırakıp müphem bir yolculuğa çıkar. Martin Eden aşkı için büyük dönüşümlere gebe yolculuğa giriştiğinde henüz çok gençtir. Gregorius, antik diller öğretmeni iken hiç tanımadığı bir Portekizli - Amadeu Prado' nun- asilzadenin peşine düştüğünde yolculuğun onda yaratacağı büyük dönüşümün farkında değildir. Alice bir tavşanın peşinde harikalar diyarına indiğinde gerçek sandığı dünya ayağının altından kayarak onu yüz üstü bırakır. Ve tabiki Neo 'nun hakikat sandığı bir simülasyondan kopup Matrix' in katı gerçekleriyle yüzleştiği o dönülmez yolculuk da hafızalarda yer etmiştir.. Nihayetinde Saramago da kahramanın sonsuz yolculuğunun öneminin farkında ki "Bilinmeyen Adanın Öyküsünü" kendini bulmak isteyen bir adamın deniz yolculuğu ekseninde kurgulamış. Bilinmeyen ada tabiki de ne olduğu bilinmeyen bir ada ama çok da önemli bilinmemesi. Önemli olan yolculuğa çıkmak Saramago "nun deyişiyle" kendinden çıkıp kendine bakmadıkça kendini tanıyamayacağın" dır. Hayat bilinmeyene yapılan müphem bir yolculuksa eğer her insan, bilinmeyen bu adanın teknesinin bir tayfasıdır...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu Ruslar Ve Onların İnsan Manzaraları Ne De Bize Benzir Aybalam ‼️
Puşkin, Rus edebiyatında birçok yazarın etkilendiği ve sevdiği bir isim. Tarihi olayları güzel ve samimi bir kurguyla aktarması onu okunası yazarlar arasında kılıyor. Bu kitapta geçen Pugaçov isyanı ve akabinde gelişen olaylar Rusya'nın tarihinde yer alan meseleler. Puşkin 'in katkısı ise gerçek veya kurgu yarattığı karakterlerin nezdinde, donmuş ve ölü olayları ölümsüzleştirip ruha büründürmesi...
Korkunun Esareti
Sadece elimizdekileri kaybetme korkusu, her an, her gün hiç düşünmeden sahip olduğumuz ve duyularımızın karşılarında uyuşuk halde olduğu, alışkanlıkların esir ettiği o nice değerlerin gerçek anlamını duyumsamamızı sağlayabilir. Bence Stefan Zweig'ın bu kitabı yazmadan önceki temel hipotezi buydu ve bir deneysel bir çalışma yapıp sonuçlarını görmek istedi. Ve ortaya insanın duygu piramitinin en tepesinde yer alan duygunun yarattığı güçlü etkilerin hikayesi çıkmış oldu...