"İnsan ömrünün sonlarına yaklaştığını hissettiğinde, Sokrates, korku ve endişe daha önce hiç olmadığı kadar yer eder zihninde. Daha evvel bir öte dünyaya ve burada yaptıklarından dolayı o dünyada kendisine verilecek cezalara ilişkin laflara burun kıvıranlar, 'ya bu söylentiler doğruysa,' diye kaygılar içerisinde kıvranmaya başlarlar. Ya ihtiyarlıktan ya da öteki dünyaya gittikçe yaklaşıyor olmaktan ötürü bu gibi şeylere yönelik daha berrak bir farkındalıkları vardır artık. Şüpheler ve korkular hep birlikte kişinin üzerine üşüşür ve o kişi başkalarına karşı ne gibi yanlışlar yapmış olduğunu ister istemez düşünmeye başlar. Geçmişte işlemiş olduğu günahların sayısı çoksa tıpkı bir çocuk gibi geceleri yatağında korkuyla uyanır ve içini karanlık düşünceler kaplar."