Nur
@Neeeezz
İngilizce öğretmeni
Gazi üniversitesi İngilizce öğretmenliği
Gaziantep
2 Nisan
141 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Birbirine dokunan elleriniz, bir kitabı aralayan parmaklarınız, şarkı söyleyen dudaklarınız, ince tebessümleriniz, çiçekli sevinçleriniz, heveskar hayalleriniz, kırılgan kalplerinizle siz ve sahilleri döven köpük köpük dalgalarıyla, ardıç ağaçları, ötücü kuşları, şaşkın sincapları, sabah serinlikleri, öğlen güneşleri, akşam rakıları, kırmızı kirazları, revnaklı yıldızları, her defasında muhakkak sabaha uzanan geceleriyle dünya, ne güzelsiniz. Kahraman, korkak, şefkatli, ahmak, geçici, az sonra eriyecek bir kar tanesi kadar geçici ama ne güzelsiniz…
Reklam
Buradan bakınca tuhaf bir hafifliği var dünyanın. Hiçbir ateş sonsuza dek yanmıyor.
Zamana ve sancıya dayanmanın en basit yolu, sonunda muhakkak geçeceğini unutmamak. Evet, her şey geçiyor. Sevmek bile, acı çekmek bile, kanamak bile, yaşamak bile, dünya bile, azalmayı dahi beklemeden bitiveriyor. Ağrı diniyor.
10/10
14 günde okudu
·Okunma: 17 Şubat 2026 22:43
·2026 9. kitabı
Bazı hallerde nasıl ayan beyan gümüşse sükut, bazı hallerde de tanım gayet berraktır; susan alçaktır.
Eskiden babaannemin yolculuğa çıkanların ardından bir tas su döküşü gibi arkamdan yağmur dökecekti bulutlar, yürüdüğüm yollar foşur foşur yıkanacaktı. Silinecekti mütevazi ziyaretimin emareleri, tek bir adımımın izi kalmayacaktı. Sonra kuşlar ufka doğru kanatlanacaktı. Gün batacak, güneş henüz tanışmadığım bir yarına doğacaktı. Akacaktı zaman kendi başına ben hiç olmamışım gibi. Şehir ben hiç gelmemişim gibi yaşayacak, bugün çocuk olanlar adımı bilmeden usul usul yaşlanacaktı. Hatırlanmayacaktım. Doğrusu da buydu. Bu defteri hatırlanmaya değecek bir fenalık yapmadan kapatabilmek. Bu dünyadan ona en az hasar vererek erimeye gelmiş bir kar tanesi gibi geçebilmek. Daha iyisi yapılabilirdi elbet, on
ama ben yapamamıştım.
Reklam