Nur
@Neeeezz
İngilizce öğretmeni
Gazi üniversitesi İngilizce öğretmenliği
Gaziantep
2 Nisan
141 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
"İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdur"
Nasıl olur bir idam mahkumunun son günü? Hiç hayalinizde canlandırdınız mı?
Reklam
Puan vermedi·68 syf.··
Beğendi
·2020 13. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 27 Mayıs 2020 22:04
"Tımarhane ziyaret etmeyi seven de pek bulunmuyor..."
Altıncı koğuş... Anton Çehov'un 1892 yılında bir dergide yayınlanan ve çok ilgi gören novellası. Öyle ki kitap için Rusya Komünist
Martin Eden benim için azmin, kararlılığın ve insanın kendi potansiyelini ortaya koymasının hikayesi..
Martin edeni bitirmem epey uzun sürdü. Fakat bu sürenin uzunluğunun sebebi - genelde olduğu
Kitapta dokuz yaşında bir çocuğun gözünden 1930ların Alabaması anlatılıyor. Harper lee'nin üslubu kitap boyunca çok akıcıydı ve okurken sık sık kelimelerin ustaca kullanımına hayran kaldım. Olayların bir çocuk gözünden aktarılması kitabın dilini daha anlaşılır kılmış. Aslında "Bülbülü Öldürmek" için çocuk kitabı niteliğinde bir yetişkin kitabı diyebilirim. İçerisinde o kadar güzel ve anlamlı mesajlar var ki okurun durup "vicdan, insanlık, eşitlik, ırkçılık" gibi kavramları sorgulamaması elde değil. Bana göre insanlık tarihi boyunca bu kavramların hakkını veremedik, 1930larda insanlığın bu değerlere karşı tavrı nasılsa şu an da aynı, değişen sadece karşı durduğumuz, tavır aldığımız, ayrımcılık yaptığımız durumlar. O zamanlar o bölgede zencilere karşı, tarihin çoğu zamanında yahudilere karşı, şu an müslümanlara, belki türklere belki kürtlere... Maalesef İnsanın olduğu yerde ayrımcılık hep var oldu ve olacak.
Atticus'un dediği gibi
"Sıfatları kaldırırsan geriye gerçekler kalır"
Pek gerçekçi olmasa da kitap boyunca aklımdan her baba çocuklarını Atticus gibi yetiştirebilseydi dünya ne kadar farklı bir yer olurdu acaba diye düşünmekten alıkoyamadım. Belki de insanlığımızı ayakta tutan Atticus gibi babaların, Jem ve Scout gibi vicdanlı çocukların yetişmesi umududur.
Cenap Şehabettin'in şu sözü kitapta vurgulanan sürü psikolojisini çok güzel özetliyor. "Körler ülkesinde görmek bir hastalıktır. "
'' Yeterince istersen her şeyi yapabilirsin" mesajını veren klasik kişisel gelişim kitaplarından çok bir farkı yok bana göre. Ek olarak bu kitapta '' beynine yeterince olumlu girdi gönderirsen her şeyi yapabilirsin '' düşüncesi de vurgulanmış. Kitabın ilk yarısında bilinçaltı ile ilgili daha çok bilimsel gerçekler bulmanız mümkün o yüzden ilk yarısı ikinci yarısına göre daha gerçekçi diyebilirim. Yazar çok sık tekrar düşmüş belki bu sayede verdiği mesajların okurların bilinçaltını daha fazla etkileyeceğini düşünmüş olabilir fakat bu durum beni fazlaca sıktı. İçerisinde geçen olaylar da bana göre gerçekçi değil, görme engelli birinin sadece inanarak görmeye başlaması gibi. İsteyen herkes istediği kadar mutlu/zengin/başarılı olabilir demeye çalışmış yazar. Klasik kişisel gelişim kitaplarının motivasyon sağlamak amaçlı söylediği çok aşina olduğumuz fakat gerçeği çok da yansıttığını düşünmediğim bir düşünce.
