Nefise Tok
@Nefise_Tok
Kendinizi insanlarda değil, kitaplarda bulun...
Şu anda okuduğu kitap
“Meğer hiç bir şeye hakkım yokmuş benim. Konuşmaya, kırılmaya, anlatmaya, ağlamaya, düşmeye, sevmeye ve sevilmeye. Hayatımdaki herkes bir parça bana yaslanırmış ama benim yorulmam bile suçmuş.” demiş yazarın biri, ne doğru söylemiş, ne kadar doğru bir yere değinmiş. Kısacası hayat buymuş ve biz bu kadarmışız….
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Cenaze evi gibi olmuş içim. Gözlerim ağlamış, yüzüm çökmüş, kan izleri hâlâ orada yerini koruyormuş. Bense tüm olanlardan habersizmişim. Bir tesadüf buluşturmuş ölü ve diriyi… Adam ve kadın sevdadan habersiz bir tesadüf buluşturmuş kalplerini, bir gün gideceklerinden habersiz….
Gizemli okur
@06Kalem06
·Bunlardan vazgeçersen hayatın değişir
📍Aşırı düşünmek.
📍Kendi kendine negatif konuşmak.
📍Yargılayıcı olmak.
📍İnsanları sürekli memnun etmek için çabalamak.
📍Erteleme ve tembellik.
📍Kin tutmak ve unutmamak.
📍Her şeyin mükemmel olmasını istemek.
📍Çok beklentili olup şikayet etmek.
📍Geçmişe takılı kalıp şimdiyi kaçırmak. 🕊️
#alıntı
Azimli kadın olun. Hani bakınca gözlerinden yangın çıkartan, hedefini koyup onu er ya da geç yakalayan. Kendi için tuttuğunu kopartan kadınlardan olun. Hani hesabı hayata bırakmayan, kendi hesabını kendi ödeyip, hesabı bitince üstü kalsın diyen kadınlardan olun. İyi niyetin suistimal edildiğini görünce susanlardan değil….
Deprem de 14 Şubat
Güya sevgililer günü….. Deprem de kim bilir hangi sevgiler yarım kaldı. Ne on dördünü ne şubatını telafuz edecek mecalimiz yok. Çünkü bir çok hayat gibi bir çok aşkta yarım kaldı. Geride de enkazdan çıkan notları, fotoğrafları ve hatta birbirlerine sarılı cesetleri çıktı!!!! Enkaz altından çıkan bir notu görmüştüm içime oturdu notta şu yazıyordu: “ Hangi yaşta ölürsek ölelim, tamamlanmayan cümlelerimiz olacak. Ve sen benim cümlelerimin hep en başı olarak kalacaksın.” Ne ince bi anlam vardı, başı olmadan cümle olur muydu? Sensiz olamam demekten ne farkı vardı. Anasını, babasını, kardeşini, arkadaşını…. Herkesi eleyip diğer yarısı yaptığı eşine yazdığı bu derin not, acaba cümlelerimi yarım kaldı ya da cümlenin mi anlamı kalmadı bilemiyorum hangisi gitti hangisi kaldı bu dünya da… Ve hayat depremle bir kere daha gösterdi birini son halini iyi hatırlamanın önemini belki küs girdiler yatağa ya da birbirlerine sarılıp iyiki hayatlarında olduklarını söylediler bilemeyiz. Ama kimse bilemezdi o gece son geceleri olduğunu. Ne mutlu iyi hatırlanan insana, arkasından göz yaşı döküp neden gittin beni bıraktın denebilmesi. Ne güzel sevilen kadın ya da sevilen adam olmak….