Berfin
@Neithannn
Kaç yaşında ölürsem öleyim, sana kırgın ayrılacağım bu dünyadan.
anitsayac.com
Evliyim
Hepimizin kalbinde bir Osman vardır, adı farklıdır belki ama bıraktığı iz hep aynıdır.
Selamlar efendim, alıntılarımla hepinizi boğduğum bu güzel eserin sonuna geldim :)
Ayrılığın hüznüyle başlayan, okurken yarım kalmışlığın acısını iliklerinize kadar hissettiren, aynı zamanda inceden tebessüm ettiren muhteşem bir kitaptı, daha uzun olmasını isterdim.
Her satırda kalp kırıklığını duyuyor , severken ayrılığın vermiş olduğu acının ağırlığı altında eziliyorsun.
Bu zorlu süreçte yaşadıklarını en yalın, samimi duygularla aktarırken, aldığı hasarlara rağmen, güçlü bir şekilde ayağa kalkan güçlü bir kadının hikayesine şahit oluyoruz.
Unutmak mümkün olmasa da, kabullenmenin iyileştirici gücünü inkar edemeyiz.
Birçok insan sevdiği halde ayrılmak zorunda kaldı, içine düştüğü boşluktan kurtulmak için , farklı şeylere yöneldi, olmadı saçlarını kestirdi, boyattı, tatile çıktı....
Ama ne yaptıysa o yangını söndürmeye yetmedi , ta ki kabullenip zamana bırakana kadar, sonra geçmese de hafifledi denir.
Her veda bir son olsa da bu kitap aslında yeni bir hayata daha güçlü başlangıcın güzel bir örneği.
Okuyan herkesin hayatından bir kesit bulacağı hüzünlü bir hikaye.
"Bu hikaye senden uzun Osman. Çünkü seninle bitmedi, ben devam ettim."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Söze nerden başlasam bilemiyorum, tek bildiğim hala kalbimin derinlerinde bir yerlerin sızladığı...
Babasını yakın zamanda kaybeden biri olarak belki de daha çok etkilendim bilmiyorum.
Eser, sokağa atılan Halil ustanın bu hayatta tek umudu olan kızı Nermin' e yazdığı mektuplardan oluşuyordu.
Neredeyse her mektubunda gözyaşlarıma boğuldum, o kadar temiz ve saftı ki, öyle sevgiye , ilgiye muhtaçtı ki kırgın yüreği,
ne dediyse , ne kadar uğraşıp yalvardıysa kâr etmedi.
Nermin'in taşlaşmış kalbini yumuşatamadı, oysa kaleminden dökülen her bir sözü, yaralı yüreğinden kopmuş bir parçaydı adeta.
O kadar hasretti kızından iki çift söz duymaya , kızı yazmış gibi kendine mektup bile yazdı. Çaresizliğin en büyük resmiydi Halil usta .
Niye karşılık vermedin Nermin?
Neden merhamet etmedin , vicdanını bunca körelten şey neydi!
Yaz dedi ne yazarsan yaz , yeterki yaz!
Halil usta, güzel insan, kim bilir senin gibi ne çok insan geçti bu dünyadan. Nasıl sarılmak istedim sana , ne çok tutmak, öpmek istedim emekçi ellerinden..
Dünya cok incitti seni.
Yattığın yer incitmesin güzel insan..
Merhabalar
Zamana küçük bir yolculuk yapıp geri geldim :)
Küçük bir kasabada yaşamlarını sürdürmeye çalışan cefakeş ve emekçi insanların geçmişte yaşadığı politik ve ekonomik sıkıntılarına değinilmiş Yeşil çam tadında , sade ve samimi bir üslupla kaleme alınmış gayet akıcı ve güzel bir eserdi.
İyi akşamlar değerli okurlar.
Araştırma niteliğinde olan bu kitabın, nihayet sonuna gelebildim.
Birçoğumuzun da bildiği gibi tarikatlar din adı altında insanları her anlamda sömüren cemiyetlerdir.
Eserde geçen olaylar, cehaletin nelere yol açabildiğini tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.
Hoca kılığına bürünmüş, insan demeye bin şahit isteyen bir şarlatanın akla mantığa sığmayan türlü vaatlerle, onlarca insanı sınır tanımadan cinsel anlamda nasıl kullanıp faydalandığını tüylerim diken diken, iğrene iğrene okudum her sayfayı.
Tarikatlardan nefret etmeme rağmen, şahsen bu kadarını tahmin bile edemezdim.
Okurken küfür etmemek için kesinlikle insan üstü bir çaba gerekli.
Her şeye rağmen okunması gereken bir kitap.
Günümüz yönetim anlayışını düşününce ne kadar imkansız gibi görünse de, bütün tarikatların kapatılıp gerekli sekilde cezalandırılmalarını diliyorum.
Leylim Leylimm
"Seni anlatabilmek seni - iyi çocucuklara, kahramanlara. Seni anlatabilmek seni - namussuza, yaşamayana, kahpe yalana."
İncelememe büyük üstadın derin anlam barındıran satırlarıyla giriş yapmak istedim.
Ben ilk defa gerçekten âşka inandım diyebilirim.
Allah'ım bu nasıl bir sevgi, bu nasıl bir âşk, bu nasıl bir sevda , bu nasıl bir tutku. Umutsuz bir âşkın ateşinde yüreği harlandıkça diline vuran eşsiz sevda sözlerinde boğuldum kaldım.
Sen ne güzel sevdin be adam ne güzel seviyorsun sen öyle.
Ne hapislik, ne işkence, ne sürgün hiçbiri engel olmadı yüce sevgisine, hiç bırakmadan sımsıkı sarıldı Leyla'sına..
Her mektubun girişinde
"Leylim," "Sevgili canım," "Aziz Leylam" gibi eşsiz olan bu ifadeler, yüreğinin ta derinliklerinden taştığı öyle güzel yansımış ki sayfalara.
Ve Leyla'sının gözlerinden öperek bitirdi bütün mektuplarını.
Kul oldu Leyla'sına köle oldu ama yâr olamadı.
Okuma serüveni boyunca kaldı mı artık böyle sevdalar dedirtti. Ah Leyla bu denli seven, tapan, hayatını umudunu senin varlığına bağlayan sensiz hayatı yok sayan bir adamı nasıl reddebilirsin, sendeki de kalp mi şimdi dedim.
Kızmayın bana okuyunca anlarsınız beni :(
Tabii okumayan kaldıysa.
Yine bu kadar geç okuduğum için kendime kızdığım muazzam bir eser.
Hiç bitmesin istedim, bütün kitabı alıntılamamak için baya savaş verdim kendimle.
Muhakkak tekrar okuyacağım.
Ve incelememi en çok sevdiğim birkaç alıntı ile sonlandırıyorum.
Kitapla kalın..
"Kesip attığın tırnağa kurban olurum."
"Yaz, yaz, yaz! dersin. Kime?