NejlaS
@Nejlas
Şu anda okuduğu kitap
Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe, nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar.
Ve ben-merkezci bir amaca odaklanan ve insan ilişkilerini dışlayan bir beynin, sadece şiddete ve acıya neden olacağını da eklemek istiyorum.
Reklam
Nasıl katlanacaktım içimdeki bu yabancıya? Aslında kendimden başkası olmayan bu yabancıya? Onu nasıl görmezden gelecektim? Nasıl bilmezden gelecektim ? Başkaları onu gördüğü halde ben görmezken onu daima beraberimde taşımaya nasıl mahkum edilecektim ?
Eskiden uykudan nefret ederdi. Uyku ondan hayatının kıymetli anlarını çalmıştı. Yirmi dört saatin uykuyla geçen dört saati, onun hayatından çalınmış dört saat demekti. Uykuya nasılda hınç beslerdi! Şimdi ise hıncı hayataydı. Hayat iyi değildi; ağzında nahoş, acı bir tat bırakıyordu. İçinde bulunduğu tehlike buydu. Yüzünü yaşama dönmeyen bir yaşam, sona ermeye mahkumdu.
Heves kalmamıştı içinde. Nereden geleceğini bilmediği bir dürtünün, tıkanan hayatını yeniden hareketlendirmesini bekliyordu. Şu an yaşamı harap, tasarısız, boş ve atıldı.
İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük, Ruth’da da vardı.
Reklam