Tolstoy diyor ki;
"Sadece derin sevgisi olanlar, derin acıları hissedebilir."
Dostoyevski de onu şöyle destekliyor;
"Büyük bir akla ve derin bir yüreğe sahip olanlar için acı çekmek kaçınılmazdır."
Hiçbir şey yoktu. O vardı ve seni O tasarladı. O her şeyi, senin neyden acı çekeceğini, neye üzüleceğini, ne zaman çaresiz hissedeceğini vs. bütün hissiyatını bilerek tasarladı.