N.Öztürk
@NeseliHoca55
Şu anda okuduğu kitap
Giden Nihal değildi yalnızca, kırmızı renkli uğurböceği de minicik kanatlarıyla rüzgârın peşine takıldı ve unutulmuş bir ha-tıra gibi uçuverdi konağın penceresinden.
. İnsan hasta değilse, yatalak değilse annesinin cenaze-"Gerçekten annemin cenazesine katılamayacak kadar meşgul sine neden gelmez Nihal? Kusura bakma ama anlamak için soru-yorum. Mesele başkaysa onu da açıkça söyle. Benden saklayacak değilsin herhalde. Annemden bu kadar mı nefret ediyordun?"
Ölülerin hayattan tek bek-lentisinin bu olduğunu fark ettim birden: Adının anılması. Kısacık bir hatıranın içinde bahsedilmek. Eski bir plaktan süzülen şarkıya mırıldanarak eşlik etmek kadar sımsıcak bir andı
"Anne kediler sütünün diğerlerine yetmeyeceğini görünce bir yavrusunu terk edermiş ya, işte onun gibi annem de bana sütü-nün yetmeyeceğini biliyordu. Sevgisi, merhameti, şefkati, mecali yetmedi bana. Bir kurban gerekiyordu. Hayata katlanacak gücü tükettiği sırada ben geldim ama..."
O gün bir şey daha öğrendim: Sevdiğinin gözyaşlarıyla ıslanan bir omuz, ömür boyunca kurumazmış.