“Dünyada insanoğlu ne kadar rahatlayabilirdi… çünkü aslında kendimizi acılara gene kendimiz sürüyoruz. Akıl her zaman doğru çalışmıyor, çeşitli hırslar, isteklerde yanılmaları kolaylaştırıyor en kötüsü kendi kendimizle çoğu zaman çelişmeli yaşadığımız halde başka bir insanla birlik kurmaya duygularımızı birbiriyle hiç ayrıntısız eşleştirmeye çabalıyoruz.”
… Aslında gerçekten rahatlamaz avunur âdemoğlu belki de avunmamız bile kendi sanımızdır. En iyi avuntu da dünyadan vazgeçtiğimiz hirslari zincirlediğimize kendimizi inandırmak… yalan da olsa inandırmak…