Nesrin Õzer
@Nesrin69
1687 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
İşte tüm bu yaşadıklarımdan sonra, devlet gibi fiziki varlığı olmayan, yüzünü göremediğim her türlü otorite, gözümü kapattığımda onun yüzüyle canlanır zihnimde.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Üçüncü sınıfa gittiğim yıl 23 Nisan ve 19 Mayıs'ta ailem cenaze sebebiyle beni bu töreniere götüremedi. Her iki töreni takip eden okul gününde velim olmadan okula gidemedim. Öğretmenimle tek başıma mücadele edemezdim, korkuyordum. Çok otoriter bir kadın olan babaannemle birlikte gittik okula. Benim ve tüm sınıf arkadaşlarımın gözleri önünde babaannemi aşağıdaki sözlerle payiadı öğretmenim: "Ailenizin soyu kuruyor galiba, ne hikmetse özel günlerde ölüyorsunuz! Hangi koşullarda olursanız olun, çocuklar törenlerde hazır bulunsun!"
Belki hiçbir şey düşünmemizi, sorgulayan bir zihne sahip olmamızı istemiyordu. Otoritesine muhtemel tehlikelerdik belki nazarında. Tam da bu sebeple 5-6 saat sürecek ödevler verirdi. Herhangi bir sebeple o ödevleri yapamadığımda, (babamın 45 gün yoğun bakırnda kalması, evdeki tadilat v.s.) okula gidemezdim. Çünkü ödevimi yapmadığımda başıma gelecekleri bilirdim.
Toplumun bize "Başka türlü olmaz:' diye öğrettiği şeylere inandığımız oranda çocuklarımızı sakatlıyoruz, onları göremiyoruz, anlayamıyoruz, tanıyamıyoruz.
Ebeveynler, çocuğun duygusal ihtiyaçlarına karşılık veremediği için çocuk yaşayamamıştır. İyi Aile Yokturda, dokunulmadıkları için öldüklerini anlattığım bebekler gibi. Masaldaki ebeveynin davranışını normalize eden toplum da çocuğun katline ortak oluyor böylece.
Bir anne-babanın, çocuğundan bütün gününü kendi istedikleri, kendi belirledikleri işlerle doldurmasını istemek, zaten o çocuğu anne-baba için öldürmekle eş anlamlı değil mi? Bir çocuğun anne-babasının istediği işleri yaptıkça mutlu olması, yani anne-baba mutlu oldukça mutlu olması, kendisine ait hisleri, iradesi, tercihleri, hayatı olmaması, o çocuğu zaten baştan öldürmekle eş anlamlı değil mi?