İbrahim'in "kendisinden bir başkası" olan İsmail'in boynuna bıçak dayamasını "teslimiyet" olarak nitelendirmek ve bu gerekçeyle meşrulaştırmak ise doğru değil.
Dış'taki bir Tanrı inancıyla dua eden kimse, bu Tanrı'nın her şeyi, kendisinin bütün istek ve ihtiyaçlarını, söyleyeceği her şeyi de zaten o daha söylemeden bilen bir yüce güce sestendiğine inanır. Bu gücün duaya ihtiyacı yoktur. Keçilerin kanına, taşlanmış insanlara ve boğazlanmış çocuklara ihtiyacı olmadığı gibi.