Nesrin Õzer
@Nesrin69
1697 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Çok küçük yaştan itibaren aile büyüklerinden işittiğim sayısız tembihler her Türk kızına aşinadır, ama buraya birkaçını yazayım:
"Bir kız pire gibi olmalı. Bir an oturmarnalı; etrafında bir eksik, karışıklık gördüğünde hemen koşup onu düzeltmeli:'
"Bir kızın gözü her an her yeri görmeli. Birinin çayı mı bitti, bir kız onu anında fark edip yenilemeli. Birinin tabağı mı bitti, bir kız tabağı anında fark edip onu almalı. Kimseyi bekletmemeli. Birine bir bardak su mu getirdi, kız bardağı geri götürmek için, suyu içen kişi suyu bitirene kadar başında beklemeli."
"Bir kız ses çıkarmamak için parmak uçlarına basarak yürümeli. Kızlar çıt çıkarmadan iş yapmalı. Örneğin masaya tabağı yavaşça koymalı, ki yapılan işten kimse rahatsızlık duymasın. Bir kız sürekli etrafta dotanmasına rağmen yapılan işi kimse fark etmemeli:'
Kızların misafıre ve bilhassa erkeklere yaptığı bu muamele
dünyanın hiçbir yerinde yoktur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bizim kültürümüzde kızlar küçük yaştan itibaren, evde kendileri dışında gelişen her detayın sorumluluğunun onlara ait olduğu duyurularak, ve düzgün olmayan yahut eksik her şeyden utandırılarak yetiştirilirler.
Amerikalı gruptaki rahip arkadaşım John Türkiyeden ayrılırken bana "Ne yaparsan yap, sakın bir Türk'le evlenme:'
demişti; "Sen bir hizmetçiden çok daha fazlasısın:·
Kitle psikolojisini çok güzel analiz eden Jean Baudrillard Sessiz Yığınların Gölgesinde: Toplumsalın Sonu kitabında
"Kitleler her zaman için bir Tanrı düşüncesi yerine bir Tanrı imgesini yeğlemişlerdir:i" diyor.
Tarihteki büyük imamlardan birinin (zannederim İmam-ı Gazali idi) "Sahip olduğumuz en değerli şey nedir?" sorusunu çoğunluk, "İman'' olarak yanıtlar. "Hayır;' der imam; "Sahip olduğumuz en değerli şey, iman değil hayattır.
Nitekim hayata sahip olmasaydık iman da olmayacaktı, bugün bunları da konuşabiliyor, düşünebiliyor olmayacaktık:' Her şeyi dışsal düşünen birinin bunu anlaması kolay olmayabilir, ama soyut anlamda da hayat, Tanrı'nın kendisi olarak yorumlanmıştır. Jung'un "çocuk"a Tanrı (God) demesi, bununla çok ilişkili. Yaratıcı, kendi içimizdeki yaratıcıdır.