İsterseniz kütüphanelerinizi kilitleyin; ancak ne zihnimin özgürlüğünü kapatabileceğiniz bir kapı var, ne vurabileceğiniz bir kilit ne de bir sürgü…
Virginia Woolf
Ah, bu insan yüzleri Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasletler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri. Yanılsak da zararı yok, bu yüze olmazsa ötekisine yükleriz saydıklarımızı.
hayattan kopukluk, soyutlanmışlık, hayatının içinde kalamama hali... Bunların her biri, bir can taşımanın getirisi olan acıyı hissetmemek için kendinizi uyuşturmanızı sağlıyor.
Atımı, sevdiğim vahşi kırlarda sürmeme izin ver Beni tel örgülerin ardına hapsetme Bırak kendim gibi olayım, akşam melteminde Ve dinleyeyim kavakların mırıltısını Beni sonsuza kadar sür istersen ama senden ricam Beni tel örgülerin ardına hapsetme