“ Beni kuru bir ağaç kovuğunda yaşamaya zorlasalardı da gökyüzüne bakmaktan başka bir işim olmasaydı. “
“ Her şey geçici bu alemde. Acı da, hüzün de ve bunlar gibi istemediğimiz her duygu da. İçinden geçebilirsek, onu getiren anılarla birlikte geçip gidiyor, er ya da geç. Ama direnirsek acı ve ıstıraba, hüzün koyu bir karanlığa dönüşerek yapışıyor varoluşumuza.”
Bu kitabı okurken hem seyrettim hem de seyir. Bu kadar kolayken iyi olabilmek, iyi hissedebilmek, an’da olabilmek neden bunları yaşatıyoruz kendimize. Neden karanlığımızda boğuluyoruz. Neden hep bir kurtarıcının gelip bizi o kör kuyudan çıkarmasını bekliyoruz. Bizi o kuyuya düşüren de o kuyudan çıkarabilecek olan da yine kendimiziz. He şey bir.
Şu ana kadar okuduğum kitaplar bir yana seyir bir yana. Her o kuyuya düştüğümde ışığım bu kitap olacak. Teşekkürler Ma
“ Ona kalırsa, asıl hastalığı ihtiyarlıkmış. İhtiyarlığınsa devası yokmuş.”
