Neval Yıldız
@Nevalyldz
En büyük devrim her şeye rağmen yaşamaktı. Gülmek ise her karanlığa şafaktı!
Diyarbakır
274 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
'Odur bize kendimizi hissettiren ve odur hissettiğimiz. Odur bize hakikati gösteren ve odur hakikatimiz. Düşünün bir kez insandan kalbi çıkardığımızda geriye ne kalır ?'
İskender Pala kaleminden kalbin her hali. Diğer eserlerinde olduğu gibi yine mükemmel bir işe imza atmış. Hikayeler, alıntılar ve tabii ki İskender Pala kalemi birleşince ortaya çok güzel bir eser çıkmış. Okunan her sayfada kalbin sadece atışı bile o kadar anlam kazanıyor ki. İskender Pala'nın her kitabı gibi tekrar tekrar okunmalı...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her anımız bir arayış... Okul yıllarımızda bulabildik mi acaba aradığımızı? İşe başladığımız ilk an neydi peki o görmek istediğimiz? Ya da arkadaşımızla ilk buluşmamızda aradığımız neydi? İşte Paulo Coelho Simyacı ile tam da o hep aradığımız ama anlamlandıramadığımız şeyin bize aslında ne kadar yakın olduğunu anlatmak istemiş. Kitapta Santiago'nun gördüğü rüyanın da etkisiyle kendini gerçekleştirmek için her şeyi bir kenara bırakıp tüm korkularına rağmen bir yolculuğa çıkışını ve bu yolculuğun sonunda gözleriyle değil de yüreğiyle bakmayı başarabilirse aradığının ona ne kadar yakın olduğunu anlatıyor. Çıkılan ilk yolculuktan itibaren aradığımız o mucize aslında hep yanı başımızda, kalbimizin atışı, aldığımız nefes kadar yakın bize. Yeter ki görmeyi bilelim. Yeter ki yüreğimizi dinlemeyi, ona bakmayı bilelim.
"Yüreğimizi neden dinlemeliyiz ?" diye sordu mola verdikleri akşam.
"Çünkü yüreğin neredeyse hazinen de oradadır."
Ahh canım Şükrü Erbaş... Bir kitap ne kadar dokunabilir bir yüreğe? Bir insan ne kadar anlayabilir sizi? Nasıl hissettirir kalbinin sizinki gibi attığını? Kitabı elinize aldığınız ilk andan itibaren öyle hissettiriyor. Okuduğunuz her cümle biraz daha işliyor içinize, biraz daha yanlızlaşıyorsunuz ama yalnızlaşırken sizin gibi hisseden birinin varlığını duymak mutlu hissettiriyor. Her sayfa ayrı güzeldi. Tekrar tekrar aldım elime ve tekrar tekrar okudum o sayfaları. İnsanın acısını insan alır demiş ya önce kendi alıyor aslında o acıyı. Son sayfa da okununca şu geçecek kalbinizden 'evet, benim gibi düşünen, benim gibi hisseden birileri var...'
