Ahmet Boyraz
@Nevarres
Aile, Bilimkurgu ve Beşiktaş üçlüsüyle hayatını sürdüren bir gezgin...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ahmet Boyraz
, 2022 okuma hedefini güncelledi.2022 OKUMA HEDEFİ
33/50 kitap - %66 tamamlandı
33 kitap okudu
50 kitap
11,8bin sayfa
18 inceleme
4 alıntı
Agatha Christie, bundan yaklaşık bir on sene önce Zehri Kim Verdi adlı kitabını görmemle tanıştığım bir yazardı. Fakat ne hazindir ki bu on sene boyuncu değil bir kitabını kısa bir metnini bile okumadım. Bu tutumumdaki en büyük etken de o zamanlar bu dönemlerdeki gibi pek kitap okuyan birisi olmamamla beraber bu kadar çok roman yazmanın hep basit olduğunu düşünmemdir. Ve böylece Agatha, benim hep perde arkasına gizleyip yüzüne bile bakmadığım bir yazardı. Yaptığım böylesine büyük bir ayıbı ne yapsam telafi ederim diye düşünürken buluyorum kendimi. Sanırım en iyisi Agatha okumayı hiç bırakmamak ve onu her defasında bir öneri isteyene ilk sırada yer vererek önermek.
Her neyse gelelim kitabımıza ve bende uyandırdığü hislere.
Doğu Ekspresindeki Cinayet daha önce okuduğum benzer romanlar gibi kendini bir çırpıda okutturdu. Olaylar yine kilitli bir oda ve odanın içinde bir sakin varken oradan nasıl çıktığü düşünülen katil ve onun geride bıraktığı cesetle başlıyor. Eh çok klasik diyeceksiniz ama hiç de öyle değil. Agatha, Poirot dedekfimiz ve onun arkadaşları Doktor ve Boec ile içinden çıkılması imkansız gibi görünen bir dizi olayla okuru başbaşa bırakmayı çok iyi başarmış.
Merak duygusunu sonuna kadar hissettiren Doğu Ekspresindeki Cinayet yazara başlama açısından benim için iyi bir seçim oldu. Yazarın dili ve konuşmalardaki ustalığının yanı sıra kurgudaki zeki kişiliği beni kendisine hayran bıraktırdı. Forumdaki birçok arkadaş Agatha okumanın çok kolay ve vok hızlı olduğunu söyleyerek çok doğru söylemiş. Gerçekten de öyleydi. Olaylar ve konuşmalar öylesine hızlıydı ki kitabı nasıl bu kadar çabuk bitirdiğime şaştım kaldım.
Polisiye sevip de henüz kitabı ve yazarı okumayanlara tavsiye ederek bitiriyorum yorumumu. Ve kitaba olan puanım 10/10
Son olarak bazı
Yazar John Le Carre'den okuduğum ilk kitaptı. Tüm zamanların en iyi casusluk romanı yorumu da kitaba olan beklentimi oldukça yükseltti fakat son sayfalara gelene kadar bu beklentim karşılığını bulamayınca bende bir hayalkırıklığı yarattı yaratmasına ama... Son 20 sayfa kitaba vereceğim puanı 5 den 7'ye yükseltmeyi başardı. Kötü, sıkıcı ve bana hiç mi hiç hitap etmedi gibi bir yorum yazacakken iyi kurgulanmış ve çok gerçekçi bir casus hikayesi olarak bende iz bıraktı kitap. Hem kurgu hem de kurgu olamayacak kadar gerçekçi bir yüzü var romanın. Bunda yazarın mesleği de oldukça etkili olmuş diyebilirim.
Casusluk ve bu mesleğin getirdikleriyle beraber götürdüklerini, devletlerin bu alanda nasıl bir politika izlediklerini açıkça gösteren yer yer sıkıcı yer yer de merak ettiren bir roman Soğuktan Gelen Casus. Fazla aksiyon ve gizem beklememekte fayda var desem de finaliyle istenileni veriyor bence.
