Bencil kişi, yalnız kendine ilgi duyar. Herşeyi kendisi için ister. Vermekten değil, yalmzca almaktan haz duyar. Dış dünyaya ondan ne elde edebileceğini düşünerek yaklaşır.
Başkalarının gereksinmelerine ilgi, onur ve bütünlüklerine saygı duymaz. Kendisinden başka hiç bir şeyi göremez. Herkesi ve herşeyi kendisine olan yararı yönünden yargılar. O, temelde, sevme konusunda güçsüzdür. Bu, başkalarına duyulan ilgi ile insanın kendisine duyduğu ilginin kaçınılamayan karşıt seçenekler olduklarım kanıtlamaz mı?