Nevruz
@Nevotellaa
Zweig’in yine sıkışmışlık ve içsel çöküş yaşayan bir karakterin ruhunda kaybolmamızı sağladığı bir kitap.
Satrancı bir kaçış olarak gören karakterimizin onlarca olasılığı düşünüp hamleleri ezberlemesi, ama sonunda satrancın bile zihnine zarar vermesi insanın kendini nasıl bir şeyle meşgul ederse etsin yine de özgür olamayabileceğini düşündürüyor. Ve sonunda onun esiri olması inanılmaz bir psikolojik derinlik katıyor.
Dr. B fiziksel hapishaneden çıkıyor ama zihnindeki esaret devam ediyor. Satranç onun için hem bir kurtuluş hem de bir lanet haline geliyor.
Reklam
Dünyada hiçbir şey hiçlik kadar büyük bir baskı yapmaz insan ruhunda.
Aşkın zamana yenik düşüp düşmeyeceğini sorgulatan, duygusal bir hava ile ilerliyor. Ayrıca sadece bir aşk hikayesi değil aynı zamanda savaşın, hayatı ne kadar geri dönülmez bir şekilde etkilediğini de gösteriyor.
Bu kitap hayatımdaki bir çok şeyi değiştirme nedenim oldu. İşim, evim, çevrem..
Ana karakterimiz İvan İlyiç; yüzeysel ve sahte mutluluklar içindeyken; statü, kariyer ve toplumun onayını en önemli şeyler olarak görüyordu ancak ölüm gerçeği ile yüzleştiğinde bunların ne kadar boş olduğunun anladı.
Çektiği acıların ağırlığı sadece fiziksel değil ruhsaldı aynı zamanda. Tek ihtiyacı biraz anlayış ve sevgi olmasıydı. Bunu hizmetkarı hariç hiç kimseden göremedi.
Gerçek insanlığın, sevginin statüyle değil içten gelen bir merhametle olduğunu anlayacağımız, ölümle yüzleştiğiniz anda tüm yaşantınızın gösterişli bir yalandan ibaret olduğunu farkedeceğiniz bir hikaye.
