Nazlı Göksenin Kalender
@Ngkies
200 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Ve dünyada küçücük bir yere konulduk biz,
Sevgi ışınlarına dayanmayı öğrenelim diye.
Ve bu kara vücutlar ve bu güneşyanığı yüz
Bir bulut ve gölgeli ormandır sadece.
Çünkü ruhlarımız o sıcağa dayanmayı öğrenince
Bulut ortadan kalkacak duyacağız onun sesini,
Çıkın ormandan sevgim ve kaygım diyecek bize,
Neşelenin altın çadırımın etrafında kuzular gibi.
Reklam
Nazlı Göksenin Kalender
, bir kitap okudu5/10
7 günde okudu
·Okunma: 17 Haziran 2026 01:23
·2026 27. kitabı
Çünkü biliyor ki tek başına bir köşede duran kurumuş bir çiçeği ancak başka kurumuş çiçekler görünmez kılabilir.
26 yaşının, kurumuş çiçeklerle birlikte ona öğrettiği bir şey de sınırsız sevginin bir insanı ne kadar yorduğu. Bir çerçeve içinde sevmek sağlıklı tutuyor insanı. Dorukların, de-iliklerin yaşanması ve bitmesi gerekiyor. Çoğunlukla kendi bitmiyor, insan bitiriyor.
Kadın gitmiş Elvina. Kurtlardan önce o gitmiş. Bu kokuyu duymamamıza şaşırarak gitmiş. Otuzarındaki adam gitmiş, kedi gitmiş. Fark etmemişiz. Bu bahçeye oturduğumuzda neyi fark etmişiz ki zaten? Sevgililerimizden, evetlerimizden, hayırlarımızdan, kocalarımızdan ve karılarımızdan başka neyi fark etmişiz?
Reklam