Ah, qəlbimdə necə boşluq, əzabverici bir boşluq vardır! Çox zaman mənə elə gəlir ki, əgər mən bir dəfə, heç olmasa bircə dəfə onu bağrıma basa bilsəydim, onda ürəyimdəki bütün boşluqlar dolmuş olardı.
Bəzən anlaya bilmirəm ki, başqası onu necə cəsarət edib sevə bilər, bir halda ki, mən onu belə coşqun məhəbbətlə, bütün qəlbimlə sevirəm, bir halda ki, mən ondan savayı heç kəsi düşünmürəm, ondan başqa heç kəsi tanımıram və ondan başqa heç kəsim yoxdur.
İnsanların əksəriyyəti yalnız güzəranlarını təmin etmək üçün bütün günü zəhmətlə məşğuldur, əgər azacıq boş vaxtları qalırsa, onlar özlərinin bu asudə vaxtlarından o qədər qorxuya düşürlər ki, ondan yaxalarını birtəhər qurtarmağa çalışırlar. Budur insanın nəsibi!