....adıyla birlikte yüzü de sözleri de akıldan çıkardı.Geldiği yerde birşey değişmez, gittiği yerden birşey eksilmezdi. Görünüşü gibi zekasının da hiç rengi, özelliği kişiliği yoktu. Çevresindekileri gördüğü ve işittiği şeylerle de eğlendiremiyordu. Böyle bir insan sevilir mi, nefret eder mi, acı çeker mi? Herhalde sever de ,nefret de eder, acı da çeker; çünkü hiç kimse bunlarsız edemez. Fakat nasıl oluyor da bu adam herkesi sevmenin kolayını buluyor. Böyleleri insanlarda bir tür düşmanlık ve öç olma duyguları uyandırır.Onlara ne kötülük etseniz yine gelir size sokulurlar. Ama şu da var ki duydukları sevgiyi sıcak, soğuk diye ölçmeye kalkarsak,bunların ki hiç bir zaman ortayı aşmaz. Herkesi sevdikleri için iyi insan sayılırlar oysa kimseyi sevmezler ve kötü olmadıkları için iyidirler. Böyle bir adamın önünde bir fakire sadaka verirseniz o da verir; ama küfredin alay eşin o da aynı şeyi yapar.Ona zengin denemez çünkü zengin değil, fakirdir; ama tam fakir de denemez çünkü ondan daha fakirleri çoktur......