Nida Ercan
@NidaErcan
per aspera ad astra *
"Bir şeyi zaten yaptıysan ya da her gün yapıyorsan, onu yapma şansını bulamamaktan korkmazsın."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Cennet sadece birkaç saatlik bir uçak yolculuğunun ve biraz da toprak yolun ötesindeydi ama ben onun varlığından bile habersizdim. Sonra o cennetin sadece çok yoğun geçen son iki buçuk senem boyunca var olmadığını ama güneşin orada milyarlarca değilse de milyonlarca yıldır battığını ve bir o kadar zamandır da dalgaların o kumsalı dövdüğünü düşündüm."
Dünyanın Kıyısındaki Kafe, sayfaları arsında kaybolduğum, zihnimde uzun süre yankılanacak ve sorduğu soruları unutturmayacak bir eser. Bu kitap, sadece bir kitap okuma değil, ruhsal bir kaçamak vaat ediyor.
Kitabı sevmemdeki ana nedenlerinden biri, yazarın sorduğu ve cevap aradığı hatta okuyucuya da arattığı o üç temel ve anlamlı soru. "Neden buradasın?", "Ölümden korkuyor musun?", "Halinden memnun musun?". Bu sorular, kitabın çatısını oluşturuyor. Her bir soru, kitabın ilerleyişinde yeni bir katman ve hikâyenin sadece yüzeyde bırakmayıp derinlik katıyor.
Benim için esere asıl anlamı, derinliği veren ve benim en beğendiğim detay, kitabın içindeki çizimler oldu. Çizimler, metni sadece desteklemekle kalmamış, hikayenin sessiz anlatıcısı rolünü üstlenmiş durumda. Kitabın atmosferini görselleştiren bu sanatsal dokunuşlar, okuma keyfimi gerçekten arttırdı. Ve hiç beklemediğim bir şeydi, istemsizce ilk gördüğümde şaşırıp tatlı bir tebessüme sığındım.
Aynı zamanda bana Simyacı kitabını andırdı. Soru cevap odaklı ve yazılış amacı dolayısıyla olduğunu düşünüyorum.
Kitabı 3-4 saat kadar kısa bir sürede bitirdim çünkü ara vermek istemedim. Her sayfa, bende bir sonraki soruya ve bir sonraki çizime ulaşma isteği uyandırdı.
Dünyanın Kıyısındaki Kafe, felsefi derinliği özgün görsellerle birleştirmeyi başarmış, nadir bulunan türden bir eser.
"Her gördüğünü bilmeye uğraşmamalı, her işittiğini merak etmemeli."
