Bugün Neşet Ertaş dinleyen 20 yaşındaki bir genç “avam” görülürken, aynı genç ders çalışırken klasik müzik dinlediğini söylediğinde daha entelektüel sayılıyor. Bu bir zevk meselesi değil; neyin değerli sayılacağına önceden karar verilmiş bir bakış açısı. Saz çalmayı ikinci kültür, piyano ya da bateriyi daha “elit” görmek bilgiden değil, yönlendirmeden besleniyor. Acm'nin dediği gibi En gelişmiş sömürgecilik insanı toprağından değil, kendisi olmaktan koparmak; kendi sesine yabancılaştırmaktır. “Hiç duymadım” demek bilmemekten çok, bu düzeni sorgulamadan kabul etmektir.