"...Fakat kendime suçlayacak bir şey aramanın zayıflık, içimde hiçbir ilacım iyileştiremeyeceği bir zayıflık olduğunu söylüyorum. Ve eğer kendime gerçeği söyleyeceksem artık hiçbir düzenin varlığına inanmıyorum. Varsa da bozulmuş olduğuna ve ne kadar çabalarsak çabalayalım onu yeniden onaramayacağımıza inanıyorum. Dibi boylamayı düşünmek için kendime izin verdiğim zamanları hatırlayınca içimde bir utanç da uyanıyor fakat kafamı kaldırıp Melek'e bakarken saf beyaz kardan mezara koymak istediğim şeyin bedenim değil yaptığım kötü şeyler, hatalarım, kendi içimde yeşeren ve büyümelerine izin verdiğim kusurlarım olduğunu biliyorum. Konuşulmuş her kelime. Bana durduğum herhangi bir yer kadar kutsal gelen bu yere gömmek istediklerim bunlar..."