Sokrates
"Doğal bir hayâ duygusu varmı dır?"
Sofie "hayâ duygusu" nun utanma anlamında kullanılan, biraz modası geçmiş bir deyim olduğunu biliyordu. Örneğin çıplak olarak başkaları tarafından görülmek gibi durumlarda kullanılabilirdi. Ama acaba çıplaklıktan utanmak doğal bir şey miydi? Eğer bir şey doğalsa, bütün insanlar için doğal olmalıydı. Oysa dünyanın birçok ülkesinde tam tersine, çıplak olmak doğal sayılıyordu! Demek ki neye izin verilip neye verilmeyeceği "toplum" tarafından kararlaştırılıyordu.
Reklam
Doğa Filozofları
Herakleitos'un işaret ettiği bir başka nokta, dünyanın her zaman karşıtlıklar tarafından belirlendiğiydi. Hiç hasta olmasak, sağlığın ne olduğunu da bilemeyecektik. Hiç açlık çekmesek, tokluğun keyfini çıkaramazdık. Hiç savaş olmasa, barışın değerini bilemezdik ve eğer kış hiç gelmese, baharın da geldiğini fark etmezdik.
Doğa Filozofları
"Her şey akar" demişti Herakleitos. Herşey hareket halindedir ve hiç bir şey sonsuza dek kalmaz. Bu yüzden de "Aynı ırmağa iki kez giremeyiz". Çünkü ikinci kez ırmağa girdiğimde ben de değişmiş bulunuyorum, ırmak da.
SİLİNDİR ŞAPKA
Bir çok eski soru bilim tarafından cevaplanmış durumdadır. Bir zamanlar Ay'ın arka yüzünün nasıl göründüğü çok önemli bir soruydu. Böyle bir sorunun cevabı, üzerinde konuşularak bulunmaz. Cevap herkesin hayal gücüne kalmıştır. Ama bugün Ay'ın arka yüzünün nasıl göründüğünü kesin olarak biliyoruz. Ay'da bir insanın oturduğuna veya Ay'ın peynirden oluştuğuna inanmamız artık mümkün değil.
Cennet Bahçesi
Varoluşunu ne kadar çok düşünürse düşünsün, hemen yaşamın sonu olduğu düşüncesi de geliveriyordu aklına. Bunun tam tersi de geçerliydi: Bir gün yok olacağını kuvvetle hissederse, yaşamın nasıl sonsuz bir değere sahip olduğunu da asıl o zaman anlıyordu. Madalyonun bir yüzü ne kadar büyük ve belirginse, diğer yüzü de o kadar büyük ve belirgindi. Yaşam ve ölüm aynı şeyin iki yüzüydü.
Reklam